ابزار وبمستر

ذائقه ايراني ، كالاي ايراني - Archive: 1391-06-4
معرفی وبلاگ
بازدید کننده ی گرامی؛ این وبلاگ با توجه به نامگذاری امسال به عنوان سال "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی، در جهت گسترش و حمایت از تولیدات داخلی و ملی ایجاد شده است. شما عزیزان نیز با بیان نظرات و به خصوص انتقادات خود می توانید در جهت بهتر شدن وبلاگ با ما همکاری فرمایید.
صفحه ها
دسته
آرشیو
لینک دوستان
پیوندهای مرتبط
لوگوی وبلاگ ما

ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی

لوگوی دوستان
ابزارها و برنامه ها
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 618121
تعداد نوشته ها : 1651
تعداد نظرات : 97
 حمايت از توليد ملي
این سایت را حمایت می کنم
کلیپ صوتی وبلاگ




هر كس او (حضرت معصومه عليها سلام ) را با شناخت زيارت كند ، بهشت پاداش او خواهد بود. امام رضا (ع)

 

حضرت فاطمه معصومه (ع) در اوّلين روز ماه ذى القعده سال 173 هـ ق،  25 سال بعد از تولد حضرت امام رضا (ع) در شهر مدينه منوّره چشم به جهان گشود.

http://www.ido.ir/myhtml/article/1387/m08/13870808021.jpg

از ميان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسى بن جعفر(ع)، دو فرزند ايشان يعنى حضرت امام على بن موسى الرضا (ع) و حضرت فاطمه كبري (ع) ملقّب به معصومه، از ويژگي هاي خاص برخوردار بوده اند تا  ادامه دهنده خطّ امامت بعد از پدر باشند.

آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاك يك مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون (س) كه از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش يافته اند. اين در حالى است كه پدر بزرگوارشان پيوسته در زندان هارون الرشيد بسر مى بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامى كه حضرت معصومه (س) در سن ده سالگى بود، به شهادت رسيدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت برادرش امام رضا (ع) قرار گرفت.[1]

حضرت معصومه (س)، معصوم به معنايي كه در مورد پيامبران و امامان به كار مي رود نبوده، امّا ايشان داراي طهارت روح و كمالات معنوي بالايي بودند، به گونه اي كه به زائرانش وعده بهشت داده شده است

اطلاق «معصومه» بر فاطمه دختر موسي بن جعفر (ع)

نام حضرت معصومه، فاطمه است. در كتاب هاي روايي و تاريخي نيز، از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسى بن جعفر (ع) ياد شده است،[2] امّا صدها سال است كه آن حضرت با اين لقب مشهور هستند،[3] و اين لقب نزد ايرانيان تبديل به اسم براي ايشان شده است.

حضرت معصومه (س)، معصوم به معنايي كه در مورد پيامبران و امامان به كار مي رود[4] نبوده، امّا ايشان داراي طهارت روح و كمالات معنوي بالايي بودند، به گونه اي كه به زائرانش وعده بهشت داده شده است.[5]

لازم به ذكر است كه عصمت امر نسبي است. با توجه به رواياتي كه در شأن و منزلت حضرت معصومه وارد شده است،[6] مي توان مرتبه اي از عصمت – نه در حد ائمه- براي ايشان قائل شد. اين مسئله در حق چنين بانويي بعيد به نظر نمي رسد؛ چرا كه اين حد از عصمت به معناي دوري از گناه در زندگي عالمان بزرگ نيز فراوان مشاهده مي شود.

 

ورود حضرت معصومه (س) به قم

در سال 2ظ ظ  هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه خود بياورند راهى خراسان شدند.

حضرت معصومه يك سال بعد از هجرت تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال 201 هجري قمري، به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. در شهر ساوه عده اى از مخالفان اهل بيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند، سر راه كاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند، حتى بنابر نقلى حضرت (س) معصومه را نيز مسموم كردند.

عصمت امر نسبي است. با توجه به رواياتي كه در شأن و منزلت حضرت معصومه وارد شده است،مي توان مرتبه اي از عصمت – نه در حد ائمه- براي ايشان قائل شد. اين مسئله در حق چنين بانويي بعيد به نظر نمي رسد؛ چرا كه اين حد از عصمت به معناي دوري از گناه در زندگي عالمان بزرگ نيز فراوان مشاهده مي شود

 

به هر حال، يا بر اثر اندوه و غم زياد از اين ماتم و يا بر اثر مسموميت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س) بيمار شدند و چون ديگر امكان ادامه راه به طرف خراسان نبود، قصد شهر قم را نمود. حدوداً در روز 23 ربيع الاول سال 2ظ 1 هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. و در محلى كه امروز «ميدان مير» ناميده مى شود در منزل «موسى بن خزرج» فرود آمدند و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.

آن بزرگوار به مدت 17 روز در اين شهر زندگى كرد. محل زندگي و عبادت آن حضرت در مدرسه ستيه به نام «بيت النور» بود كه هم اكنون محل زيارت ارادت مندان آن حضرت است.[7]

پي نوشت ها :

[1] . برگرفته از سايت http://haram.masoumeh.com

[2]. شيخ صدوق، عيون أخبار الرضا (ع)، ج ‏2، ص 267، چاپ اول، نشر جهان، تهران، 1378 ق.

[3]. ر. ك: مجلسي، بحار الانوار، ج 106، ص 168,

[4]. معصوم كسي است كه به لطف خدا از هرگونه آلودگي به گناه و كارهاي زشت و ناشايست و پليد امتناع كند، آن هم نه به گونه جبري، بلكه در حالي كه توان انجام آنها را داشته باشد، نيز از هرگونه اشتباه و خطايي به دور است. حضرت امام جعفر صادق (ع) در اين خصوص مي فرمايد: ”المعصوم؛ هو الممتنع بالله من جميع المحارم. و قد قال الله تبارك و تعالي: و من يعتصم بالله فقد هدي الي صراط مستقيم؛ معصوم كسي است كه توسط خدا از همه گناهان حفظ مي شود و خداوند در اين باره فرمود: هر آن كه به حفظ الاهي بپيوندد، به يقين به راه راست هدايت شد، شيخ صدوق، معاني الاخبار، ص 132، انتشارات جامعه مدرسين قم، 1361 هـ ش، برگرفته از نمايه مفهوم عصمت و امكان عصمت افراد شماره 249 در سايت اسلام كوئست.

[5]. عاملى، شيخ حر، وسائل‏الشيعة، ج 14، ص 576، ح 94، مؤسسه آل البيت (ع)، قم، 1409 هـ  ق، مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فِي ثَوَابِ الْأَعْمَالِ وَ عُيُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَكِّلِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) عَنْ زِيَارَةِ فَاطِمَةَ بِنْتِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ (ع) بِقُمَّ فَقَالَ مَنْ زَارَهَا فَلَهُ الْجَنَّة.

[6]. ر. ك: حر عاملي، وسائل الشيعة، ج 14، ص 576، ح 19850 و 19851,

[7].بر گرفته از سايت حضرت معصومه با تلخيص.

بخش سيره و عترت تبيان

 


منبع :

زندگاني حضرت معصومة عليها السلام (حيات الست) ؛ مهدي منصوري


اشتراک این مطلب در :

X